Wysoki przepływ tlenu przez kaniulę nosową w ostrym niedotlenieniu układu oddechowego cd..

Aby zapewnić spójność wskazań we wszystkich ośrodkach i zmniejszyć ryzyko opóźnionej intubacji, zastosowano następujące z góry określone kryteria dla intubacji dotchawiczej: niestabilność hemodynamiczną, pogorszenie stanu neurologicznego lub oznaki utrzymującej się lub nasilającej się niewydolności oddechowej zdefiniowanej przez co najmniej dwa z następujące kryteria: częstość oddechów większa niż 40 oddechów na minutę, brak poprawy w oznakach dużego obciążenia pracą mięśni oddechowych, rozwój obfitych wydzielin tchawicy, kwasica o pH niższym niż 7,35, Spo2 poniżej 90 % przez ponad 5 minut bez technicznej dysfunkcji lub słaba reakcja na techniki natleniania (szczegóły kryteriów podano w Dodatku Uzupełniającym). W grupie z wysokim przepływem tlenu i grupą z tlenem standardowym, próba nieinwazyjnej wentylacji była dozwolona według uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiły oznaki utrzymującej się lub pogarszającej się niewydolności oddechowej i żadnej innej dysfunkcji narządowej przed intubacją dotchawiczą i zainicjowano inwazyjną wentylację. Drugorzędnymi rezultatami były śmiertelność na OIT, śmiertelność po 90 dniach, liczba dni bez respiratora (tj. Dni żywe i bez inwazyjnej wentylacji mechanicznej) między dniem a dniem 28, a czas pobytu na OIT. Inne wcześniej określone wyniki obejmowały powikłania podczas pobytu na OIOM, takie jak wstrząs septyczny, szpitalne zapalenie płuc, arytmia serca i zatrzymanie akcji serca. Dyspnea została oceniona za pomocą 5-punktowej skali Likerta i komfort za pomocą 100-milimetrowej skali wizualno-analogowej (patrz Dodatek Uzupełniający).
Analiza statystyczna
Przyjmując odsetek intubacji 60% w populacji, która była leczona standardową tlenoterapią, 7, 9, 10 obliczyliśmy, że przyjęcie 300 pacjentów zapewniłoby badanie z 80% mocą, aby wykazać absolutną różnicę 20 punktów procentowych w pierwotnej wynik między standardową grupą tlenową a grupą wysokiego przepływu tlenu lub grupą nieinwazyjnej wentylacji na dwustronnym poziomie alfa 0,05.
Wszystkie analizy przeprowadzono na zasadzie zamiaru leczenia. Krzywa Kaplana-Meiera została naniesiona na wykres w celu oceny czasu od zapisania do intubacji lub śmierci dotchawicznej i została porównana za pomocą testu log-rank.
Leczenie (standardowy tlen, tlen o wysokim przepływie lub wentylacja nieinwazyjna) wprowadzono jako dwie fałszywe zmienne w celu uzyskania dwóch ilorazów szans lub współczynników ryzyka dla porównania z grupą odniesienia, którą zdefiniowano jako grupę o najniższym ryzyku. Zmienne związane z intubacją w 28 dniu i śmiertelnością w OIT oszacowano za pomocą wieloczynnikowych analiz logistyczno-regresyjnych, a te związane ze śmiertelnością po 90 dniach oceniano za pomocą analizy regresji proporcjonalnego hazardu Coxa z zastosowaniem procedura selekcji. Ostateczny model obejmował historię niewydolności serca i zmienne znacząco związane z intubacją lub śmiertelnością o wartości P mniejszej niż 0,05.
Przeprowadziliśmy tylko jedną analizę podgrup post hoc, która obejmowała pacjentów z PaO2: FIO2 200 mm Hg lub mniej przy zapisie, w celu analizy wyników u pacjentów z ciężką hipoksemią. Ten próg PaO2: FIO2 opierał się na klasyfikacji zespołu ostrej niewydolności oddechowej. 26-28
Uważa się, że dwukierunkowa wartość P mniejsza niż 0,05 wskazuje na istotność statystyczną
[więcej w: implanty zębów Kraków, bortezomib, implanty zielona góra ]

Powiązane tematy z artykułem: bortezomib implanty zębów Kraków implanty zielona góra