Śmiertelny wypadek jelita kleszczowego Zapalenie mózgu ad 6

Wszystkie pozycje zawierające luki i brakujące dane zostały usunięte z zestawu danych. Analizy filogenetyczne przeprowadzono przy użyciu oprogramowania Molecular Evolutionary Genetics Analysis (MEGA), wersja 4.0.16 Przy zastosowaniu łącznie 23 zestawów primerów zsekwencjonowano dwa regiony wirusa: 2748 bp, obejmujące część sekwencji kodującej polimerazę RNA i nieulegający translacji region 3 wirusa i 1180 bp sekwencji kodującej otoczkę. Analizy filogenetyczne tych fragmentów wskazywały, że wirus o nazwie DT-NY-07 był najbliżej spokrewniony z wirusem kleszczowatym (rysunek 3) .14-16
Figura 4. Figura 4. Analiza immunohistochemiczna z próbkami antyserumów wirusa kleszcza jelenia. Skrawki parafinowe próbek móżdżku otrzymane od pacjenta na biopsji (Panel A) i próbki z hipokampa (Panel B), mostu (Panel C) i kory skroniowej (Panel D) uzyskane podczas autopsji zostały zabarwione albo przeciwciałem przeciw całemu kleszczowi jelita wirus (panel A, górny wkład i panele B i C) lub przeciwciało przeciwko rekombinowanemu białku E wirusa owcy kleszczy (rEDTV) (panel A, panel A, dolny wkład i panel D). W panelu A, w próbce biopsji móżdżku, obydwa typy surowic rozpoznawały przeżywające komórki Purkinjego, z wyraźnym wypełnianiem ich dendrytów w warstwie molekularnej i okazjonalną identyfikacją aksonów w warstwie komórek ziarnistych (strzałka); w wypustkach zidentyfikowano kilka komórek Purkinjego z immunoreaktywnymi profilami ziarnistymi do rurkowatych (groty strzałek). W panelu B wiele hipokampalnych neuronów piramidowych było immunologicznie znakowanych w rozkładzie odcinkowym (w obszarze otaczającym strzałki), z widoczną dekoracją procesów wierzchołkowych i podstawowych (wkładka). W panelu C widoczne są liczne przetrwałe immunolabelowane neurony w podstawach pontis. Całe przeciwciało wirusa kleszcza jelenia rozpoznało także antygeny wirusowe pochłonięte w makrofagach (strzałka, wkładka, groty strzałek), podczas gdy przeciwciało rEDTV nie miało takiego rozpoznania. W panelu D w kory skroniowej od czasu do czasu identyfikowano immunoreaktywne neurony, które nie były związane z reakcją zapalną (górny panel, strzałki). W czasowej istocie białej widoczne było ognisko wyznakowanych komórek, zgodne z oligodendrocytami (dolny panel). (Aby uzyskać więcej informacji, patrz Rys. 5 i 6 w Dodatku Dodatkowym.)
Aby potwierdzić, że antygeny wirusa kleszczowego jelita były wykrywalne w tkance mózgowej od pacjenta, wytworzono dwa poliklonalne odczynniki mysiego wirusa przeciw całemu wirusowi kleszczy i rekombinowanemu białku E wirusa jelitowego (rEDTV). Obie próbki surowicy odpornościowej wykazywały podobną swoistość immunohistochemiczną zarówno w biopsji móżdżku, jak i w próbkach zwłok, chociaż generalnie większą liczbę neuronów i antygenów wirusowych w makrofagach znakowano kompletną surowicą wirusa (Figura 4 i Fig. 5 w Dodatku Uzupełniającym). Cała wirusowa antyserum wyznakowała ciała komórek neuronalnych, dendryty i aksony. Surowica rEDTV i rzadko surowica w całości wirusowa oznaczała również zaokrąglone, ziarniste do cylindrycznych profile wewnątrz neuronalnej cytoplazmy dużych neuronów ruchowych, z komórkową dystrybucją wysoce przypominającą aparat Golgiego w niektórych neuronach (Figura 4A i Fig. 6). w Dodatku Uzupełniającym). Alternatywnie, struktury mogą reprezentować cząstki wirusowe w układzie lizosomalny-endosomalny
[patrz też: ortodonta wrocław, dentysta legnica, dentysta olsztyn ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta legnica dentysta olsztyn ortodonta wrocław