Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 4

Charakterystyka sześciu pacjentów z opornością na ibrutinib. Próbki krwi obwodowej były dostępne na początku badania i w momencie nawrotu od sześciu pacjentów z nabytą opornością na ibutynib, objawiającymi się postępującą CLL. Sekwencjonowanie całego egzaminu przeprowadzono na każdej próbce. Przeprowadzono analizę liczby kopii, aby upewnić się, że zidentyfikowane warianty nie były wynikiem potencjalnych zmian liczby kopii. Continue reading „Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 4”

Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 3

Warianty wcześniej zgłoszone w bazie danych DBSNP, build 137, zostały odfiltrowane, a pozostałe warianty zostały opatrzone przypisami, a ich potencjalne efekty mutacyjne przewidywano za pomocą SnpEff, wersja 3.4.20. Wreszcie, nowo nabyte, specyficzne dla nawrotu, niesynonimowe mutacje zostały zweryfikowana za pomocą sekwencjonowania Sanger lub Ion Torrent.
DNA ekstrahowano z kriokonserwowanych komórek za pomocą zestawu QIAamp DNA Mini Kit (Qiagen). BTK i PLC2 analizowano za pomocą platformy Ion Torrent z Life Technologies. Continue reading „Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 3”

Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 2

Po 26 miesiącach szacowany czas przeżycia bez progresji u pacjentów leczonych ibrutinibem wynosi 75% . Niewielu pacjentów miało nawrót, ale ponieważ coraz więcej pacjentów jest leczonych ibutinibem, coraz ważniejsze staje się identyfikowanie mechanizmów nabytej odporności w celu skutecznej terapi ratunkowej. Ponadto ustalenie, czy utrzymująca się limfocytoza ma podobne cechy odporności, może wpłynąć na wybór leczenia u pacjentów z długotrwałą limfocytozą podczas leczenia ibrutinibem. Modelem hamowania kinazy w raku hematologicznym jest inhibitor imatinibu BCR-ABL, który przekształcił terapię na przewlekłą białaczkę szpikową10. Continue reading „Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 2”

Leczenie odma trwa zazwyczaj od kilku tygodni do 6 miesiecy

Leczenie odmą trwa zazwyczaj od kilku tygodni do 6 miesięcy. Najpierw łagodnieją, a nawet ustępują bóle oraz obniża się gorączka, a następnie stają się rzadsze lub ustępują biegunki, łaknienie poprawia się, wzdęcie brzucha, kruczenie, nudności coraz mniej dokuczają choremu. Ostateczny wynik zależy przede wszystkim od stanu płuc. Biegunki zwalcza się podawaniem węglanu wapniowego (calcium carbonieum) po 1,0-2,0 kilka razy dziennie lub innych przetworów wapnia dożylnymi wstrzykiwaniami 10 ml 10% chlorku wapniowego(calcium chloratum), podawaniem salicylanu bizmutu (bismuthum salicylicum) po 0,3 do 3 razy dziennie, pankreatyny po 1,0-4,0 na dobę a przy bezsoczności żołądkowej – rozcieńczonego kwasu solnego. Skuteczne w leczeniu biegunek bywa leczenie acetarsolem, który podaje się kilka razy dziennie po 0,25 na raz. Continue reading „Leczenie odma trwa zazwyczaj od kilku tygodni do 6 miesiecy”

Obrzek mózgu i smierc u dzieci z malaria mózgowa

Liczba przypadków śmiertelnych wśród afrykańskich dzieci z malarią mózgową mieści się w przedziale od 15 do 25%. Kluczowe procesy patogenetyczne i przyczyny śmierci nie są znane, ale połączenie obserwacji klinicznych i patologicznych wskazuje, że zwiększona objętość mózgu prowadząca do zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego może odgrywać pewną rolę. Rezonans magnetyczny (MRI) stał się dostępny w Malawi w 2009 roku i wykorzystaliśmy go do zbadania roli obrzęku mózgu w patogenezie śmiertelnej malarii mózgowej u afrykańskich dzieci. Metody
Zapisaliśmy dzieci, które spotkały się z ostrą definicją malarii mózgowej (jedną z nich obejmującą obecność retinopatii), scharakteryzowały je szczegółowo klinicznie i uzyskały skany MRI przy przyjęciu, a następnie codziennie, podczas gdy śpiączka utrzymywała się. Continue reading „Obrzek mózgu i smierc u dzieci z malaria mózgowa”

Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 9

Wzorzec mutacji umiejscowiony w nieodwracalnym miejscu wiążącym ibutynib i bezpośrednio w dół kinazy nie jest powszechnie obserwowany w przypadku odwracalnych inhibitorów kinazy i może być wynikiem ciągłego (raczej przerywanego) nacisku na cel leku. Ponieważ opracowano inne silne nieodwracalne inhibitory kinazy dla kluczowych szlaków sygnałowych w raku, interesujące będzie ustalenie, czy ten wzór oporności jest uogólniony. Trwają badania stabilności zmutowanego RNA i białek. Chociaż nabyta oporność na ibrutinib rozwinęła się tylko u niewielkiego odsetka pacjentów, dane te sugerują, że pacjenci z podwyższoną niestabilnością genomu, w tym z del (17p13.1), del (11q22,3) lub złożonym kariotypem, mogą być ryzyko nawrotu. Continue reading „Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 9”

Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 8

Głębokość sekwencjonowania dla BTK w C481 i dla PLC2 w R665 i S707 wynosi ponad 700 odczytów, a głębokość sekwencjonowania dla PLC2 w L845 wynosi ponad 100 odczytów. Żaden pacjent nie miał dowodów na mutację w BTK lub PLC2 (dane nie przedstawione). Te obserwacje sugerują, że trwała limfocytoza nie jest związana ze znanymi mutacjami oporności. Dyskusja
Nabyta oporność na ibrutinib wynika przynajmniej częściowo z nawracających mutacji w BTK i PLC?2. Continue reading „Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 8”

Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 7

Charakteryzacja mutacji R665W PLC2 u pacjenta. Jeden pacjent, u którego wykryto mutację R665W w PLC2, miał próbki dostępne do analizy immunoblotów na początku badania, w okresie odpowiedzi na ibrutinib i w momencie nawrotu, przed odstawieniem ibrutinibu. Na początku BTK był fosforylowany, a fosforylacja ta była hamowana przez ibutinib zarówno w okresie odpowiedzi na lek, jak iw momencie nawrotu. Jednakże PLC?2 wykazuje dowody na przedłużoną aktywację w momencie nawrotu poprzez fosforylację na tyrozynie 759 (Y759) (panel B), co sugeruje, że mutacja R665W jest mutacją zysku-funkcji. Continue reading „Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 7”

Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 6

Mutacja C481S w BTK nadaje względną oporność na ibrutinib poprzez zapobieganie nieodwracalnemu wiązaniu, zapewniając potwierdzenie, że jest to funkcjonalnie istotna mutacja oporności. Porównaliśmy fosforylację BTK z ekspozycją na ibrutinib w komórkach uzyskanych w punkcie wyjściowym oraz w momencie nawrotu u jednego z pacjentów, u których rozwinęła się mutacja BTK C481S. Na początku, fosforylacja BTK została całkowicie zniesiona przez ibrutinib z wymywaniem lub ciągłą ekspozycją na ibrutinib. Jednak w czasie nawrotu ibutynib hamował fosforylację BTK tylko przy ciągłej ekspozycji, co pokazuje, że lek wiąże się odwracalnie z mutantem u pacjentów. Continue reading „Mechanizmy opornosci dla inhibitora kinazy tyrozynowej Brutona Ibutynib AD 6”

Obrzek mózgu i smierc u dzieci z malaria mózgowa AD 7

W analizie, która odpowiadała jednocześnie za MRI, EEG i czynniki kliniczne, ostateczny model zawiera trzy zmienne MRI (obniżony poziom CSF w przedsionku, znacznie zwiększoną objętość mózgu i przewagę tylną) i jedną cechę EEG (wolniejszą dominującą częstotliwość rytmu u dzieci, które zmarły w porównaniu z tymi, którzy przeżyli); powiązany obszar pod krzywą charakterystyki pracy odbiornika (ROC) wynosił 0,90. Predyktory nieprawidłowości MRI związane ze skutkami śmiertelnymi
Spośród wszystkich czynników demograficznych i klinicznych w momencie przyjęcia, zwiększona objętość mózgu była istotnie związana ze stężeniem mleczanu (iloraz szans, 1,1 na mmol mleczanu; P = 0,01), żółtaczka (iloraz szans, 3,0; P = 0,04) i papilledema (iloraz szans, 2,1; P = 0,02). Czynniki ryzyka zmniejszonego poziomu CSF przed posiłkami obejmowały stwardnienie rzęs (różnica w medianie między grupą pacjentów, którzy zmarli, a grupą osób, które p rzeżyły, 0,03; P = 0,01), niższy poziom hematokrytu u pacjentów z mniejszym przedsionkiem CSF, w porównaniu z osoby z większym przedsionkiem w płynie mózgowo-rdzeniowym (współczynnik korelacji Spearmana, -0,16, przedział ufności 95% [CI], -0,30 do -0,01, P = 0,03 na zboczu regresji) i obserwowane drgawki przy przyjęciu (różnica w medianie, 0,51; P = 0,05 według testu Wilcoxona). Trzeci niezależny predyktor MRI, głównie tylny, był związany ze zwiększoną liczbą białych krwinek i zmniejszoną liczbą płytek krwi oraz trzema cechami EEG: brak reaktywności (P = 0,004) oraz, w porównaniu z pacjentami bez dominującego udziału tylnego, niższy średnia amplituda tła (P = 0,04) i wolniejsza dominująca częstotliwość rytmu tła (P = 0,03). Continue reading „Obrzek mózgu i smierc u dzieci z malaria mózgowa AD 7”