Epinefryna i deksametazon u dzieci z zapaleniem oskrzelików cd

Dwie nebulizowane terapie, podawane w odstępie 30 minut przy użyciu nebulizera Aktuart II 1730 (Hudson RCI) i natężenia przepływu tlenu 8 litrów na minutę, składały się z 3 ml generycznego adrenaliny w roztworze 1: 1000 lub równoważnej objętości soli fizjologicznej. 12-17. Leczenie doustne, oparte na badaniu Schuh i wsp., 9 składało się z 1,0 mg deksametazonu na kilogram masy ciała (maksymalna dawka, 10 mg) lub placebo podawanego po pierwszym nebulizowanym leczeniu w nagłych wypadkach. oddziału, a następnie pięć dawek deksametazonu raz dziennie (0,6 mg na kilogram, maksymalna dawka dobowa, 10 mg) lub placebo. Zawiesina deksametazonu składała się z ogólnego roztworu do wstrzykiwania fosforanu deksametazonu zmieszanego z Ora-Plus i Ora-Sweet (Paddock Laboratories). Placebo składało się z Ora-Plus i Ora-Sweet. Pielęgniarka prowadząca badania przepisała wszystkie leki w oddziale ratunkowym i nauczyła rodziców, jak podawać lek doustny w domu. Lekarz prowadzący w oddziale ratunkowym pozwolił sobie na współdziałanie po 90 minutach i niezależnie ustalił, czy przyjąć dziecko, czy go uwolnić. Randomizacja
Generowana komputerowo sekwencja losowania, podzielona na centra, wykorzystywała losowe bloki permutowane o numerach 8 i 12. Kody były zabezpieczone w aptece każdej z centrów do momentu zakończenia rejestracji i wprowadzania danych. Aby ukryć sekwencję alokacji, apteka w każdym miejscu przygotowała badane leki w kolejno ponumerowanych, wizualnie identycznych pakietach. Aktywne leki i placebo miały identyczny wygląd, objętość, wagę, zapach i smak.
Oceny
Pielęgniarka przeprowadzająca badanie odnotowała wynik RDAI pacjenta, częstość oddechów, częstość akcji serca i nasycenie tlenem w otaczającym powietrzu na początku badania, pomiędzy dwiema nebulizacjami oraz po 60, 90, 120, 180 i 240 minutach; temperatura w odbycie 120 i 240 minut (lub przy wypisie); ciśnienie krwi po 240 minutach lub przy wypisie; oraz wszelkie działania niepożądane w całym okresie obserwacji w oddziale ratunkowym. Korzystając ze standardowej procedury telefonicznej 18, pielęgniarka otrzymała dane dotyczące zgodności z podawaniem badanego leku po wypisaniu ze szpitala i wizytach w placówkach służby zdrowia, a także szczegóły dotyczące karmienia, snu, oddychania i kaszlu niemowlęcia. Kontynuacja przez telefon była wykonywana codziennie do dnia 7, następnie co 2 dni do dnia 14, a następnie co 3 dni aż do dnia 22. Przegląd karty szpitalnej pacjenta został zakończony 22 dni po rejestracji.
Mierniki rezultatu
Główny wynik – przyjęcie do szpitala do 7 dni po przyjęciu, które miało miejsce podczas wizyty w oddziale ratunkowym – został ustalony na podstawie obserwacji telefonicznej i potwierdzony przez przegląd wykresu, podobnie jak stawki przyjęć przy zapisie do 22 dnia. Wyniki pomiaru częstości pracy serca i częstości oddechów, wyniku RDAI i wysycenia tlenem od wartości wyjściowej do 30, 60, 120 i 240 minut zostały określone przez bezpośredni pomiar przeprowadzony przez pielęgniarkę badawczą. Wtórne wyniki dotyczące długości i nasilenia objawów zostały określone przez standaryzację telefonicznej kontroli. Czas do wyładowania, ustalony na podstawie przeglądu wykresu, został zdefiniowany jako czas pomiędzy czasem pobrania w czasie od rejestracji do czasu wypisu z ostatniej wizyty w oddziale ratunkowym lub od ostatniej hospitalizacji dla każdego pacjenta w ciągu najbliższych 7 dni.
[hasła pokrewne: perforacja zęba, skierowanie do szpitala druk, kostniak zatoki ]

Powiązane tematy z artykułem: kostniak zatoki perforacja zęba skierowanie do szpitala druk